یادمه قدیما وقتی میخواستی خونه بخری یا کرایه کنی یکی از مزیت هاش داشتن همسایه خوب بود . میگفتن اینجا محلیت داره . همه با هم آشنا هستن . تو محلی که من بزرگ شدم بعضی شبا همسایه ها  دور هم جمع میشدن ، عید دیدنی به راه بود و معمولا ما بچه ها هم که فقط بازی و سر و صدا تو حیاط . محرم و صفر که میشد نمیدونستیم عدس پلو بخوریم ، قورمه سبزی یا قیمه . تو ظرفای چینی گلدار همسایه ها با سینی برای هم  میبردن  . تو خیابون همه به هم سلام میکردن و سر صحبت  باز بود . زمان جنگ هوای همدیگر و داشتن و ........ .

اما حالا ... اولین چیزی که صاحب خونه با افتخار میگه اینه که ما الان چندساله اینجا هستیم هنوز همسایه هامون رو نمیشناسیم . اینجا کسی به کسی کاری نداره .....!!

واقعا چی سرمون اومده؟ با هر شان و شخصیتی می ایستیم تو صف نذری و هول می زنیم که دو تا ، سه تا ظرف یه بار مصرف بگیریم . میدونین چرا جدیدا نذری رو تو این ظرفا میریزن؟ چون همسایه رو نمیشناسیم . ترجیح میدیم غذا رو بگیره و بره . قدیما رسم بود تو ظرف نذری شکلات و شیرینی میذاشتن به نشونه  برکت برای  صاحب ظرف الان چی؟ شما ها  الان می دونین همسایتون سیر خوابید یا گرسنه ؟ شاد با غمگینه ؟ تو این وضع بد اقتصادی کاری براش می تونین بکنین یا نه؟

به خدا اسلام یعنی همینا. کجای قران نوشته  اگه بمب به خوتون ببندین و هموطن بیگناهتو بکشین میرین بهشت ؟ کجاش نوشته به هم محبت نکنین؟ کجاش ازمون خواسته دشمن همدیگه باشیم . ....؟

این روزا خیلی به اسلام فکر میکنم  به اونچه که هست و اونچه که باید باشه . به این جمله که وقتی امام زمان ظهور کنه دین اینقدر متفاوته که مردم باورش نمیکنن. کاری ندارم که شما به این چیزا اعتقاد دارین یا نه ولی اینا برای کسایی که اعتقاد دارن یا ندارن  علامت خوبی نیست .انسان دوست داره که محبت ببینه ،بهش توجه بشه و مورد احترام باشه . وقتی اینو از جامعه ی کوچیک  اطرافش نگیره ، اگه همسایه یه روز در خونه اش رو نزنه و نگه که بهش احتیاج داره ،به سواد یا تخصصش  ، اگه ترد یا بی محل بشه حد اقل کاری که میکنه اینه که اینا رو از جامعه ی بزرگ تر میگیره . جایی که شش میلیون میده ضبط و بلند گو برای پراید هفت میلیونیش میخره ،تو خیابون لایی میکشه  لباس عجیب مدل موی عجبیب تر .....

نتیجه این چند روز بررسی دین خودم این بود که از فردا هر کدوم از همسایه هامو که تو آسانسور دیدم بهش با لبخند سلام کنم . اگه سوار تاکسی شدم سلام کنم و خسته نباشید بگم ، خلاصه اینکه روز دیگران رو شاد کنم و از این انرژی مثبت که به من برمیگردونن لذت ببرم . شاد بودن خیلی راحته  شادی بخشیدن راحت تر . فقط فکر کنین که صبح از خواب بیدار شدین  با اعصاب خراب می خواین برین بیرون . چند نفر رو می بینین که با لبخند به شما سلام می کنن  بعد سوار تاکسی می شین و راننده با لبخند به شما صحبت مبکنه  وارد محل کار میشین و نگران نیستین که مراقب باشین کسی به خاطر هزار تومان زیر آبتون رو زده باشه . عصر هم میرین خونه و زنتون دیگه از تنهایی حوصله شون سر نرفته و کلی با همسایه که اومده و یه چایی باهاش خورده و رفته گفتن و خندیدن . بچه تون هم به جای اینکه دايم بهش بگن تو هفتاد متر جا از بابا بزرگ یاد بگیر ،آروم باش و بلند حرف نزن . با دوستش کلی بازی کرده و غرغر نمیکنه . خداییش زندگی راحت تر نمیشه؟ اگه فقط ما این کار و انجام بدیم و بچه هامون یاد بگیرن  میشه به آینده امیدوار بود . از خودمون شروع کنیم  ،عاشق زندگی و اطرافیانمون باشیم  . تضمین میکتم جز عشق درو نخواهیم کرد.

                            مجید احمدی